Από την camera obscura έως τις αίθουσες IMAX, θεμέλιο του κινηματογράφου είναι η προβολή.
Η ταινία δεν φτάνει σε εμάς άμεσα, αλλά μέσα από μια επιφάνεια: πανί, τοίχο ή οτιδήποτε άλλο. Για όσο διαρκεί η προβολή, η επιφάνεια παύει να είναι ύλη και γίνεται μέσο έκφρασης, φορέας απόψεων, ονείρων και συναισθημάτων.
Το λογότυπο του CFF14 πιάνει την προβολή ενός φευγαλέου καρέ. Έχει όμως και μια δεύτερη, πιο φιλοσοφική ανάγνωση: την προβολή της ταινίας μέσα μας.
Μοναδικά διαφορετική για κάθε διαφορετικό θεατή, η προβολή γίνεται η ιδέα για την ταυτότητα του CFF14. Μικρός ή μεγάλος, ίσιος ή διαστρεβλωμένος, ξεκάθαρος ή ασαφής, ο κινηματογράφος είναι τόσο κομμάτι ενός οικουμενικού πολιτισμού όσο και υπόθεση απόλυτα προσωπική.
